Dit is het verhaal achter deze blog

Geen werk meer. Huis opgezegd. Spullen opgeslagen of weggegeven. Zo vertrok ik naar het zuiden. Eerst Griekenland en daarna Spanje. Met de vraag: wat als je alles afpelt als een ui, wat blijft er over? En: wat is (een) thuis?

Aan Spanje heb ik mijn hart verpand. Ik verbleef er 3 maanden om te schrijven (mijn grote passie!), beter Spaans te leren en te surfen. Daarnaast was de reis een zoektocht naar “de grote ontdekking”: wat nu met mijn leven en met name werk?

Werk waarbij het draait om winst en targets, dat was niets meer voor mij. Ik kan me niet voorstellen dat we op deze aardbol zijn om ten dienste te staan van de beursstatus van een bedrijf. De economie zou ten dienste moeten staan van de mens. Net als vele anderen in deze tijd wil ik zinvol en duurzaam werk. Werk waarbij je iets positiefs kunt bijdragen aan je omgeving en de mensen om je heen.

In het zuidelijkste puntje van Spanje herontdekte ik yoga. Ik volgde lessen bij Yoga Estudio Cádiz van de enthousiaste yogadocente en ex-balletdanseres Andrea. Na de lessen wandelde ik vol energie naar huis over het strand. Het geluid van de aanspoelende golven, de heldere kleuren van de lucht, de stad en alles om me heen nam ik bewust in me op. Met deze nieuwe inspiratie en ervaring in mijn lijf, maakte ik de beslissing om een opleiding voor yogadocent te gaan volgen in Nederland.

Aan het einde van mijn reis schoot er tijdens het surfen iets verkeerd in mijn rug. Een paar dagen later kon ik niet meer lopen. Ik moest mijn vertrek uitstellen. Later, in Nederland, bleek het een hernia te zijn.

Als ik iets bevestigd heb gezien tijdens mijn reis, dan is het wel dat je vertrouwen moet hebben. Vertrouwen dat precies die dingen gebeuren die je op dat moment nodig hebt. Opeens was ik veranderd van onafhankelijke reizende vrouw in een afhankelijk hoopje “ellende”. Mensen stonden voor me klaar. Mensen die ik nog helemaal niet lang kende. Soms zelfs mensen die ik helemaal niet kende. Ik heb fantastische mensen ontmoet.

Met hernia en al ben ik begonnen aan de Yogadocentopleiding. Het is een fabeltje dat je voor yoga een flexibel elastiekje moet zijn. De kunst is juist om te voelen en te ervaren wat goed is voor jou in een houding, binnen jóuw grenzen. Ik merk dat yoga enorm goed is voor mijn herstel. En als het mij helpt, dan kan het anderen ook helpen. Yoga is goed voor je lijf én je geest en heeft alles te maken met een bewuste manier van leven.

Schrijven doe ik nog steeds. Korte verhalen, lange verhalen, gedichten.. Eerder werd bijvoorbeeld dit verhaal van mij gepubliceerd. En natuurlijk schrijf ik op deze blog! Hier hoop ik je te inspireren met posts over schrijven, yoga, reizen, bewust leven, en interviews met bijzondere mensen die hun werk en zienswijze met de wereld delen.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat deze blog een kleine weerspiegeling is van mijn zoektocht. De zoektocht die doorgaat zo lang je leeft. Namelijk om in overeenstemming te leven met wie je ten diepste bent. Net als in yoga, en net als in het schrijven, is dat een voortdurend onderzoek naar de waarheid in jezelf. Daarbij draait het om durven vertrouwen en luisteren naar je hart.
Home is where your heart is!

Veel leesplezier!

Marjolein Kats

mar de fondo = el movimiento de las olas, de beweging van de golven, deining.